పార్ట్ 7

కలయో వైష్ణవ మాయయో ఇతర సంకల్పార్తమో సత్యమో ! తలపన్నేరక యున్న దాననో యశోదా దేవినే గానో ! బాలకున్దేంట యాతని హ్రుదయాస్తాలంబై అజాన్డంబున్డుట కేమి హేతువో -----
భక్తి అంటే చాలా నిర్వచనాలున్నాయి అందులో ఒకటి దేహాభిమానం లేకపోవడం ఆకలి దప్పి రుచి నా వారు పదార్టాలపై ఆసక్తి లేకపోవడం బందు ప్రేమ వ్యామోహం నేనిది తినాలి నాకిది కావాలి నాకి చీర నగలు అవసరం --ఇలాంటివన్నీ అమ్మ త్యజించింది మనసా వాచా భగవంతునికి దగ్గరైనది అందరు సమానులే ఎవరు శెత్రువులు కాదు ఇలాంటి వైరాగ్య భావన ఒంట బట్టింది కోరిక తీరక చాలా మంది దేవుణ్ణి మరచి పోతారు కాని మా అమ్మ అలాకాదు చివరి శ్వాస వరకు దేవుణ్ణి మరవలేదు ఇంకా వారానికి పరమ పదానికి పోతుందని డాక్టర్ చెప్పాడు చేతులు ఎత్తేశాడు మనికన్త్త దవాఖానా నుండి విముక్తి కలిగింది బయటకు వెళ్లి వస్తుండగా అమ్మ నా చేతలో చేయి కలిపింది ఖర్చు పెట్టకు స్వయంగా కష్ట పడకు భాద పడకు భయ పడకు రా ! అని నాకు ధైర్యం చెప్పింది .

నీకేం కావాలమ్మా ? అంటే ఏమీ వద్దు రా ! కాశ్మీర్ గడ్డలో మన ఇంట్లో తులసి చెట్టు ముందు వెనక రూంలో నన్ను ఉంచు ! చాలు ! నీకు చాతనైతే రోజు భాగవతంలో ఒక అధ్యాయం చదువు ! అని కోరింది అయినా ఆశ చావక నేను గ్లూకోజ్ ఎక్కించాలని ప్రయత్నం చేశాను నాకు దండం పెట్టింది ఇక చాలురా అంటూ ! అయినా బేల కాలేదు ఆమె పుణ్యం ఆమెను కాపాడింది ఆమెకు ప్రాణ ప్రద మైన కొడుకు బాపన్న నమకం చమకం తో శివాభి షేకం చేస్తుండగా వింటూ చూస్తూ బాపన్న చేతిలో ప్రాణాలు విడిచింది మా బాపన్నకు తండ్రి సేవకు చివరి చూపుకు నోచుకోకున్నా తల్లి సేవలో తరించాడు తల్లికి ఆ తల్లి కిష్టమైన కొడుకు సీనన్న కి కర్మ కాండలుస్వయంగా చేసి మాత్రు ఋణం తీర్చు కున్నాడు అటు తండ్రికి చేయలేని కర్మ కాండ సీనన్నకు జరిపి భ్రాత్రు ఋణం తీర్చుకున్నాడు మా కుటుంబ సభ్యుల్లో అందరి కన్న ధన్యుడు మా బాపన్ననే ! తను కష్ట పడుతూ మమ్మ్మ్మల్ని సుఖ పెట్టాడు --బాపన్న గురించి చెప్పాలంటే నా జీవితం చాలదు !

అమ్మ జీవితం లో ఎ రోజు భగవన్నామ స్మరణ మానలేదు మారవ లేదు . అదీ కాని లక్షెట్టిపేట కాని కరీం నగర్ కాని హైదరా బాద్ కాని ఎక్కడ వున్నా ఎవరే మనుకున్నా దైవాన్ని పూజించడం భజించడం క్రమం తప్ప్పకుండా కొనసాగించిది ప్రతిదినము సుప్రభాత సమయంలోనే మా బాపు రామ నామ సంకీర్తనలో లీనమై తన్మయం తో పాడుకున్నట్టుగానే అమ్మ కూడా తన భర్త అడుగు జాడల్లో నడచు కొంది . దాదాపు తెల్లారే సరికి రామా మేలుకో హరీ మేలుకో ! అంటూ పదహారు కీర్తనలు పడుకునేది

అందులో భాగవతంలోని పద్యాలు రుక్మిణి కల్యాణం అమ్బరీశో పాఖ్యానం గజేంద్ర మోక్షం నిత్యం ఆలపించేది

ప్రక్కన పడుకున్న వారికి ఇది వారి గాడ నిద్రకు భంగంగా అనిపించేది ! ఇక చాలదా అమ్మా నోరు నోస్త లేదా మళ్లీ చదువుకో వచ్చుగదా ఇంకెంతసేపు చాడువుతావే ! అబ్బబ్బా ! నిద్ర పోనిస్తలేవే! అంటూ గోనిగిన రోజులు ఇంకా నాకు జ్ఞాపకం ఉన్నాయి ! ఒకసారి సాంబన్న మామ మా అమ్మ పద్యాలు పాడడంలో పోటీ పడ్డారు నేనే లెక్క పెట్టాను ఎవరెన్ని పద్యాలు పాడారో ౩౫ వరకు మామ పాడాడు అమ్మ చదువు కుంటూ నే పోయింది నూరు దాటాయి నేను లెక్క పెట్టడం మానేశాను నోరు నొప్ప్పి పెట్టడానే అమ్మా ! అంటే దానికి పద్యం లోనే జవాబు చెప్పింది ---నోరు నొవ్వంగ హరి కీర్తి నుడువడేని ---దయయు సత్యంబు లోనుగా దలపడేని కలుగ నేటికి తల్లుల కడుపు చేటు ! అని ...

ఉపవాసాలు ఏకాదశి వినాయక్క చవితి బతుకమ్మ ప్పండుగా నరసింహ జయంతి దీపావళి అట్లా తదియ శ్రీ కృష్ణాష్టమి తులసి పూజ క్కార్తిక మాసంలో ఉదయం లేవడం స్నానం పూజలు నాగుల చవితికి పుట్ట చుట్టూ చేక్కించడం అలికించడం ముగ్గు పెట్టడం పుట్టలో పాలు పోయడానికి వచ్చే వారికి సౌకర్యాలు కలిగించడం తను దీక్షగా ఆ రోజు ఉపవాసం చేయడం మార్గశిర మాసం లో చక్కర పొంగలి పాయసం నైవేద్యం పెట్టడం ఇలా ఎ ఒక్క పండుగ నైన శ్రద్దగా చేస్తూ అందులో పరమాత్మసందర్శనం చేసుకునేది

కలయో వైష్ణవ మాయయో ఇతర సంకల్పార్తమో సత్యమో ! తలపన్నేరక యున్న దాననో యశోదా దేవినే గానో ! బాలకున్దేంట యాతని హ్రుదయాస్తాలంబై అజాన్డంబున్డుట కేమి హేతువో -----ఈదశమ స్కందంలోని పద్యాలు చదువుతూ కళ్ళు మూసుకొని బాహ్య ప్రపంచాన్ని మరచి చదువుతుంటే ఇంత పారవశ్యాన్ని అంతా గమనించే వాళ్ళం

అనితర సాద్యం ఆ తాదాత్మ్యం !