Skip to main content

పార్ట్-32

ఇంటి పని మొదలు అయింది --పెద పంతులు తాత కొబ్బరి కాయ కొట్టాడు --పునాదులు ప్రారంభ మైనాయి --బాపన్నకు శ్రమ చాలా అయింది --ఇల్లు కట్టడం అంటే మాటలా --! అసలే చిన్న వయసు ఏమాత్రం అనుభవం లేదు ఏదో కావాలన్న తపన తప్ప --ప్లాను అంతా తాతదే--బాపన్న నిమిత్త మాత్రుడే-- అతనికి ఒకటే లక్ష్యం ఇల్లు కావాలి అందులో అమ్మను తమ్ములను ఉంచాలి --అంతే --! దీని కోసం తాత చిన్నాయనలు బాపన్న చేత మంచి పొలాలు పేర్లు ఉరికి దగ్గరవి బాపన్న చేత అమ్మించారు --ధర ఎక్కువ వస్తాడని పైసలు చాలా వస్తాయని---అప్పుడు బంగారం 50 రూపాయలున్న కాలం ---ధాన్యం విపరీతంగా పండేది కాని డబ్బు చాలా తక్కువ దోరోకేది --అన్నీ కొనడమే దొనబండ అడవి నుండి టేకు కట్టే తెచ్చాడు బాపన్న స్వయంగ్గా తనే వెళ్లి -మూడు రాత్రులు బన్లు ఎడ్లు పాలేర్లు తను అటే ఉంది కోయిన్చుకుని ఆరు బండ్ల కట్టే తెచ్చాడు --
ఇల్లు పూర్తీ కావడానికి సరిగా ఒక సంవత్సరం కాలం పట్టింది --నిజానికి ఆది ఒక పెద్ద భవనం ప్లాను --కాని తాత దానిని చేద గొట్టి ఇల్లు నమూనా తయారు చేయించాడు - ఇలా ఇంటి ఆకారం మార్చాడు -- ఒక బిల్డింగు కు అయ్యేంత ఖర్చు అయ్యింది ఈ ఇంటికి --!ఇరవై నాలుగు ఇంచుల గోడలు --౧౨ ఫీట్ల ఎత్తు ఆరు గజాల లోటు పునాదులు - రాత్రిం బవల్లు పని -వేరే ఎ పని లేకుండా ఇదొక్కటే పనిగా బాపన్న దీక్షగా కంకణం కట్టుకుని మరీ కట్టించాడు అయితే నీడకు ప్రక్కన హాయిగా చూస్తూ కూర్చోకుండా తాను స్వయంగా శ్రమించే వాడు పారా గడ్డపార తట్టా --ఇలా ఏదో ఒకటి అతని చేతిలో ఆడుతుండటం---నాకు ఇంకా లీలగా జ్ఞాపకం --ఎందుకంటే ఆ ఏడాది పొడవునా బడికి ఎగ్గోత్తో అప్పుడప్పుడు మాత్రమే చొప్పదందికి పోతూ --ఎక్కువగా బాపన్నను అంటి పెట్టుకునే ఉండే వాణ్ని --నేను చాలా చిన్న కనుక నన్ను బాపన్న కాని మరెవ్వరైనా గార్వం చేసే వారె గాని బెదిరించడం అడిరించడం భయ పెట్టడం నన్ను ఎవరూ చేసే వారు కారు--పైగా నేను ప్రతి దినం ఉదయం అన్నం కొట్టంలో తిని అమ్మ ఇచ్చిన ఛాయా --అన్నం పప్పు శాకం ఇవన్ని మూట కట్టి -సంచిలో వేసుకుని జాగ్రత్తగా ఉల్లోకి ఎవర్నీ తగులకుండా తెచ్చి బాపన్నకు ఇచ్చే వాణ్ని --ఇల్లు నిర్మాణంలో ఉండగా ఇపుడు ఉన్న బావికి ఉత్తర దిక్కున ఒక చిన్న ఇల్లు ఒకే అర్ర గలది ఉండేది -దానిలో ఒక గుడు తట్టా పార వగైరా సామానులు ఉండేవి --అందులోనే ఒక నులక మంచం ఒక మంచి నీళ్ళ కుండ గ్లాసు చేద్దరు జంబుఖానా ఒక దుడ్డు -- పంచె దోతి--ఇలా బాపన్నకు అవసరమున్న ప్రతి ఒక్కటి ఆ చిన్న రూమ్లో ఉండేది ---కాని ఆ అర్ర చల్లగా ఉంది హాయిగా అనిపించేది --బాపన్న టీ వేడి చేసుకుని తాగే వాడు నాకు కొంత పోసేవాడు --
మధ్యాహ్నం పని వాళ్ళు ఎండా పుట పని మానేసి ఇంటికి తిండికి పొతే --అప్పుడు బాపన్న బావినీల్లతో కాళ్ళు మొహం కడిగి --తిని పడుకునే వాడు నాకు నిద్ర పట్టేది కాదు ఆడుకునే వాణ్ని ఒక్కన్నే అదే అర్రలో --!
మాకు ఒక ఆపత్ర మిత్రుడు ఉన్నాడు అతడే ---రాజి కుక్క ! ఆది కూడా మాతో బాటే తింటూ --ఎగురుతూ అక్కడే పడుకుంటు మేము ముగ్గురం ఆ అర్ర లో కలిసి మెలిసి ఉండే వాళ్ళం -ఆది మాకు చక్కగా కావాలి కాసేది --ఎవరు వచ్చినా అదిరి పోయేలా మొరిగేది - తను చూసిన వాల్లోస్తే మటుకు --ఏమి అనకుండా దగ్గరకు వెళ్లి విశ్వాసంగా నాకుతూ ఉండేది --ఆది ఎవ్వరిని కరవడంగాని గాయం చేయడం కాని ఇంత వరకు ఆది చేయలేదు - బాపన్నకు చాలా సన్నిహితంగా ఉండేది ఆ రాజి కుక్క --ఆది చిన్న పిల్ల గా ఉండగానే ఆది తల్లి దగ్గర పుట్టిన తత్క్షణమే --బాపన్న దాని పై మొజి పడ్డాడు దాని శరీరం కారు చీకటి వలె నల్లగా ఉండి--- దాని నొసటి పై తెల్లగా సన్నగా --ఎవరో పెట్టినట్లుగా బొల్లి నామం ఉండేది --దాంతో ఆది భలే ఆకర్షణగా కనబడేది -- బాపన్న తను తినే తిండి లో --పప్పు శాకం అన్నం --అన్నింటినీ దానికి పంచేవాడు --దానిని కుక్కలా అతడు ఎప్పుడు చూడ లేదు దాన్ని ఒక మనిషిగా ఒక మంచి స్నేహితుడిగా ఆత్మీయుడిగా చూశాడు --రాజి అని దానికి పేరు పెట్టింది బాపన్ననే --మరి ! ఎ పూర్వ జన్మ రుణాను బంధమో ఆది కూడా బాపన్నను చూస్తే చాలు తను దగ్గరికి వచ్చేసి మీద పడుతూ కుంయ్ మంటూ గారాలు పోతూ-- గమ్మత్తుగా మెలికలు తిరుగుతూ -నమ్మకంగా ఉండేది --
నాకు ఇంకా గుర్తు అటుగా పగటి వేళ మా అర్ర లోకి ఒక పాము వచ్చింది బహుశా గదిలో చల్లగా పడుకో వదానికేనేమో --! రాజి కుక్క ఒక్కసారిగా భౌ --భౌ మనేసరికి ఆది వెళ్లి పోయింది వెనక్కి ---!
అక్కడే గుమాస్తా లక్ష్మీరాజం మాలి పటేలు రాం నరసింహ రెడ్డి పొలిసు పటేల్ మాధవ రెడ్డి ఇంకా రైతులు ఎంత మందో వచ్చిన --రాజి కుక్క చిత్రంగా చూతు కూర్చుండేది --బాపన్న దగ్గరనే --౧ఇలా దాని అనుబంధం మాతో ముఖ్యంగా బాపంనతో పదేళ్ళు సాగింది --ఆఖరికి దీని ఆకారం తేజస్సు గంభీరం నమ్మకం -చూసి ఎవరో --ఆరవ లేక మందు పెట్టి చంపారు --ఆది బాధతో మూల్గుతూ --బాపన్న వద్దకు వచ్చి బాపన్న వొడిలో పడుకుని అతన్నే చూస్తూ కళ్ళు మూయడం బాపన్నకు మాకు మా అమ్మకు సీనన్నకు కళ్ళకు నీళ్ళు తెప్పించాయి ఎటు చూసినా ఎటు పోయినా అదే కన బడేది --కళ్ళల్లో కలలో దాని దీనమైన చూపు తోచేది -- బాపన్నైతే వారం రోజులు అన్నం సరిగ్గా తిన లేదు
అబ్బ ! ఆది యాడికి వస్తే -- చ్చ ! వశ పడదిరా ! ----ఒక దగ్గరి బందువు --పోయి నట్టు అనిపిస్తున్నదిరా --౧ అని బాధ పడుతూ వాపోయే వాడు --!

Comments

Popular posts from this blog

Part - 37

-మా కథ లో ముగ్గురి జీవన విధానాలు ఆ రకంగా దేవుడు మార్చాడు --నన్ను చదువుల్లో - సీనన్నను వ్యవసాయంలో --బాపన్నను వతన్దారీ వ్యవస్తలో - విధించాబద్దాం--కాని అంతా భయం భయంగానే ఉంది - తాత చిన్నాయనలకు భయపడుతూ బాపన్న --ఎందుకంటే పట్టుమని పదారేల్లు లేవు -వాళ్ళా పెద్ద పులులు -పండ్లలో నాలుకలా వనకుతూ బతుకాలి - హాజర్ జనాబ్ అంటూ -! ఇక సీనన్న -ఎటు కాకుండా ఎ అనుభవం లేకుండా --ఆడుతూ పాడుతూ తిరగాల్సిన వయసులో -చేనుల్లో పొలాల్లో తిరగడం - అమ్మకు ఇంటికి కావాలి ఉండటం -- ముఖ్యంగా బాపన్న కోపానికి గురి అవుతూ -- అన్ని బాధలను బాపన్న సి నాన్న మీదే చూపేవాడు --అక్కడి సూటి పోటి మాటలను సహిస్తూ ఎదురు మాట్లాడ లేక ఏమి చేయలేక కక్క లేక మింగ లేక నలిగి పోయాడు- ఇక నా వంతు - నేను కష్టాల అంచుల వరకు వెళ్లాను --ఆకలి డబ్బు ఆదరణ ఆత్మీయత అందరు వున్నా --నా అనే వారు లేక దిక్కులేని అనాధలా తిండి కోసం పడి వుండే దుస్తితి లో మూడేళ్ళు -నరకం అనుభవించాను --అయినా దేవుడు నా ప్రయత్నంలో సహకరించాడు - అన్ని తరగతుల్లో నేనే ఫస్ట్ -ఆటల్లో పాటల్లో లెక్కల్లో తెలుగు ఇంగ్ల...

Part - 36

మా కథ లో మేము పడిన కష్టాల లాగానే మా కథ రాయడంలో ఇబ్బందులు వచ్చాయి --ఆరు నెలల బ్రేక్ -ఈ వ్యవధిలో చాలా -మా ర్పులు - సీనన్నకు మనవరాలు -అంటే నాగరాణి శ్రీకాంత్ లకి కూతురు కలిగింది శ్రీనిధి 1st జనవరి 2011 రోజున ----!4 నవంబర్ 2010 రోజున మాధవికిసుదాకర్లకు కూతురు సిరి పుట్టింది --!రోహిన్ బీనలకు కొడుకు వైభవ్ క్రిష్ణ-11 ఆగస్ట్ 2010 -కలిగాడు తల్లులకు ఆపరేషన్లు -పిల్లలకు నామకరణాలు -జరిగాయి - పాపం నాగరాణి కి 17 జనవరికి కుడి చేయి వేడి నీళ్ళలో పడి కాలడం ఒక గండం వచ్చి పోయింది -చాలా భాద కలిగింది -అందరికి -!జీవితం అంటే ఇంతేనేమో --సంతోషం దుఃఖ సమ్మేళనం -! ముగ్గురు పోయారు --ముగ్గురు వచ్చారు -!ఒకటే తేడా --పెద్ద దిక్కు పోయింది - ఉన్నవాళ్ళు పెద్ద -అయ్యారు -కాని ఆ లోటు ఎవరూ తీర్చ లేనిది -----!నా కన్న తల్లి - నా స్వంత అన్నయ్యలు -ఇద్దరు- కళ్ళ ముందు ఉన్నవారు --కళ్ళల్లోకి -కలలోకి -వెళ్లి పోయారు - --రాగంపేట స్వంత ఇంట్లో -చాలా విశేషాలు - ! ముఖ్యంగా -మా చదువులు -బాపన్నకు మా బాపు ఉన్నప్పుడు -తను లక్షెట్టిపేట లో చదివిన ఆరు ఏడవ తరగతులే -తర్వాత విధిలేక...