Part - 37

-మా కథ లో ముగ్గురి జీవన విధానాలు ఆ రకంగా దేవుడు మార్చాడు --నన్ను చదువుల్లో - సీనన్నను వ్యవసాయంలో --బాపన్నను వతన్దారీ వ్యవస్తలో - విధించాబద్దాం--కాని అంతా భయం భయంగానే ఉంది - తాత చిన్నాయనలకు భయపడుతూ బాపన్న --ఎందుకంటే పట్టుమని పదారేల్లు లేవు -వాళ్ళా పెద్ద పులులు -పండ్లలో నాలుకలా వనకుతూ బతుకాలి - హాజర్ జనాబ్ అంటూ -! ఇక సీనన్న -ఎటు కాకుండా ఎ అనుభవం లేకుండా --ఆడుతూ పాడుతూ తిరగాల్సిన వయసులో -చేనుల్లో పొలాల్లో తిరగడం - అమ్మకు ఇంటికి కావాలి ఉండటం -- ముఖ్యంగా బాపన్న కోపానికి గురి అవుతూ -- అన్ని బాధలను బాపన్న సి నాన్న మీదే చూపేవాడు --అక్కడి సూటి పోటి మాటలను సహిస్తూ ఎదురు మాట్లాడ లేక ఏమి చేయలేక కక్క లేక మింగ లేక నలిగి పోయాడు-

ఇక నా వంతు - నేను కష్టాల అంచుల వరకు వెళ్లాను --ఆకలి డబ్బు ఆదరణ ఆత్మీయత అందరు వున్నా --నా అనే వారు లేక దిక్కులేని అనాధలా తిండి కోసం పడి వుండే దుస్తితి లో మూడేళ్ళు -నరకం అనుభవించాను --అయినా దేవుడు నా ప్రయత్నంలో సహకరించాడు - అన్ని తరగతుల్లో నేనే ఫస్ట్ -ఆటల్లో పాటల్లో లెక్కల్లో తెలుగు ఇంగ్లీష్ --అన్ని పరీక్షల్లో నాకే చక్కని గుర్తింపు వచ్చింది --ప్రతి రోజు నేను వచ్చి వందే మాతరం --జనగణమన --పాడితేనే ఆ రోజు ప్రార్తన సాగేది ఇలా అన్ని రంగాల్లో ప్రోత్సాహం రావడం - నాకు స్కూల్లో ఉపాద్యాయుల్లో - తోటి విధ్యార్తుల్లో -చక్కని గౌరవం లభించింది --దాంతో ఎక్కడలేని ఉత్సాహం -శక్తీ --వచ్చేసి తిండీ తిప్పలు మరచిపోయే వాణ్ని -!

అప్పుడు నేను ఒంటరివాన్ని అనే విషయం మరిచి--స్కూల్ లో -మంచి విద్యార్థిగా పేరు పొందాను వరుసగా ఎనిమిది --తొమ్మిది -పడి తరగతుల్లో నాకు స్కాలర్ షిప్ వచ్చాయి అప్పుడు 2 5 రూపాయలు మాత్రమె పారితోషికం ఉండేది --ఆది చూసి పెదమామ పొంగి పోయాడు -ఎంతో మంది ఇక్కడ -ఏదో చదివారు --నా తమ్ముళ్ళు కూడా -అత్తెసరు చదువులే -కాని స్కూల్ ఫస్ట్ వచ్చే చదువులు -నేను చూడలేదురా --పాపం మీ బాపు లచ్చన్న బావ ఉంటె ఎంత సంతోష పదేవాడురా-- ఆయనకు బాకి లేక పాయె -- అంటూ నన్ను దగ్గరకు తీసుకుని కళ్ళనీళ్ళు పెట్టుకున్నాడు -నిజంగా ఆ క్షణంలో నాకు కన్నీరు ఆగలేదు తండ్రి ప్రేమకు నోచుకోక కన్న తండ్రిని చూడలేక -ఎవరైనా బాపు --అంటే ఎంత బాధగా గుడిలో కలుక్కు మంతుందో -సుఖంలో బ్రతికే కొడుకు కంటే కష్టపడే కొడుకులకు -చాలా తెలుసు --ఈ బాధ నాకే కాదు చిన్నతనంలో తండ్రిని పోగొట్టు కున్న పిల్లలకు అందరికి అనుభవైక వేద్యమే-

నేను -చదువుల్లోనే కాదు పాటల పోటీల్లో వ్యాస రచనల్లో -బొమ్మలు గీయడంలో -చక్కని రాత రాయడంలో -చక్కని పేరు ఉండేది -నా కాపీల్లో రాత చూసి మెచ్చుకునేవారు --న-అప్పుడు కూడా ట్యూశను లు ఉండేవి -లెక్కల్లో జగన్నాథ రావు సారు నాకు ఉచితంగా చెప్పేవాడు -ఆయనంటే హడల్ -పిల్లలందరికీ -ఆ రోజుల్లో OPTIONAL సబ్జక్ట్స్--HISTORY OR MATHEMATICS ఉండేవి --మొదట్లో నేను హిస్టరీ తీసుకున్నాను --తర్వాత ఉపాధ్యాయులంతా కలిసి నన్ను mathematics కట్టబెట్టారు -తెలివి గల వాళ్ళు ఈ సబ్జెక్టు లో రాణిస్తారని అంటూ -

నిజానికి చదుకోడానికి పుస్తకాలు రాసుకోడానికి కాపీలు సరిపోయేవి కాదు -ఈ టీచర్ నన్ను ఏమి అనే వారు కాదు --ఒకసారి చాలాసార్లు నా తెలుగు పరీక్షల్లో ప్రతీ ప్రశ్నకు జవాబు పద్యాలలోనే రాసే వాణ్ని --చాలాసార్లు తరగతి గదుల్లో నాచే పద్యాలు పాటలు చదివిన్చేవాళ్ళు --
లక్షేట్టిపెటలో ఆ రోజుల్లో ఒకే ఒక radeo బస్సు స్టాండ్ వద్ద ఒక హోటల్ లో ఉండేది ఆ పాటల కోసం రాత్రి 8 గంటలకి అమీన్ సాయాని వినిపించే బినాకా గీత మాల వినడానికి తన్చంగా ఒక్కన్నే వచ్చి వినే వాణ్ని ఇలా తెలుగు హిందీ పాటలు ఎక్కడ వినిపిస్తే కాళ్ళు బ్రేఅక్ పడ్డట్టుగా ఆగిపొయేవి-

ఆదివారమొస్తే చాలు గంగా స్నానానికి -జట్లు జట్లుగా పరుగులు తీసే వాళ్ళం 8 గంటలకు వెళ్తే తిరిగి 1 2 గంటలకు గాని ఇంటికి వచ్చేవాళ్ళం కాదు సత్రం రామన్న -కొత్తపల్లి నాగేందర్ -శేషేన్దర్ -నాగయ్య పురుషోత్తం - తానిమడుగు రామన్న రఘోత్తం బాల కిషన్ వెంకయ్య బావ లచ్చన్న సూరన్న రమేష్ కాక -ఇలా ఆ వాడలోని వాళ్ళతో ఎన్నో రకాల ఆటలు ఆడుకున్నాం-మత్తడి లో ఈతలు --ఇంటివెనుక పెరడులోని పెద బావిలో మధ్యాహ్నం ఈతలు చేద బావిలో స్నానం --పెదమామ ఇంట్లోంచి -బయటకు వెళ్తే చాలు ఎన్నో ఆటలు కేరింతలు తిండి నిద్ర మరచేవాళ్ళం -చేనుల్లో గిల్లీ దండా ఖచ్చితంగా రోజు పొలం మడ్లల్లో ఆడుకునే వాళ్ళం - హోలీ పండుగునాడు రంగులతోబాటు బురదకుడా చల్లడం -అదో మజా -

ఒకనాడు నేను విసిరినా రాయి శేషేన్దేర్కు తలిగింది -తప్పు నాదే నేను రాయి వేసే సమయంలో చూసుకోకుండా అతడు అటుగా అనుకోకుండా వచ్చాడు నుడుకు దెబ్బ తగిలి బోట బొటా అనేట్టురు కారింది --నేను భయపడ్డాను అంతా కంగారుగా పెద్దాల్లకు చెప్పారు కాని తనదే పొరపాటనీ మనోహర్ ది తప్పు లేదనీ చెప్పాడు -లేకపోతె ఎంత గొడవ అయ్యేదో --అల్లా నాకున్న మంచి పేరు నన్ను కాపాడింది

రాగంపేట నుండి బాపన్న వచ్చిచుసి నాకు ఎకాన -లేదా చారాన చేతిలో పెట్టి వెళ్లి పోయేవాడు -బాపంనపై పెదమామకు అంత మంచి అభిప్రాయం అప్పుడు లేదు కన్న తండ్రి పై తహసీల్ దార్ వద్ద -తండ్రి పిచ్చివాడు అని బాపన్న చేత భద్రయ్య ఇప్పించిన దరఖాస్తు మామకు క్కోపం తెప్పించింది - తండ్రి చచ్చిపోతే కనీసం కొరివి పెట్టడానికైనా రాణి బాపన్న కూడా వాని చిన్నాయనల చంక నాకే వాడు -అనుకునే వాడు

-ఇక సీనన్న తరుచుగా వస్తు -వెళ్ళేవాడు - అయితే వెలగటూర్ వరకే బస్సులు వచ్చేవి కనక అక్కడివరకు నడవడం గూడెం ద్వారా చాలా కష్టమయ్యేది -ఇక గంగ దాటి కోటిలింగాల ద్వార వెలగటూర్ వెళ్ళడానికి -ఎండాకాలం మాత్రమె వీలయ్యేది -ఎంతో కష్టపడితేనే రాగంపేట నుండి ఇక్కడికి రావడం జరిగేది-అమ్మ వస్తే మాత్రం బండి ఎడ్లు కట్టుకుని వచ్చేది

నాకు వచ్చిన స్కాలర్ షిప్ పైసలతో అమ్మకు ఒకసారి విశ్వరూపం ఫోటో నగదు ఇచ్చి దండం పెట్టాను -నేను ఇలా చదువులో మునిగి పొతే సీనన్న వ్యవసాయంలో బాపన్న వ్యవహారంలో కూరుకొని పోయారు -

ఇంటి నిండా పాడి పంట గుమ్ములు మక్కలు వడ్లు ఉరవతల కొట్టంలో పశువులు ఎడ్లు ఆవులు బార్లు చిన్న చిన్న లేగలు నలుగురు పాలేర్లు - నీరది పోచమల్లు గజ్జెల మల్లయ్య హరిజ నా దుర్గయ్య కుటికెల ఎల్లయ్య ఇంట్లో పనికోసం లచ్చి భూమయ్య రామయ్య నల్ల దయ్యం లాంటి రాజి కుక్క - యముని వాహనం లాంటి మహిషం భయంకరమైన దున్నప్పోతు ఒక బర్రె -చల్లని సంతానం తో ఇంట్లో పాల కొరత లేకుండా -దానికి పుట్టిన 9 గేదెలు కూడా చిక్కని చక్కని పాలు సమృద్దిగా ఇచ్చేవి --మొదటి నుండి లచయ్య పంతులు అంటే రాగంపేట లో మంచి పేరు ఉంది ధర్మాత్ముడు -తండ్రి దుర్మార్గానికి బలి అయ్యాడు - అని ! ఆది అమ్మను కాపాడింది -తాత అనబడే త్రాచుపాము పాడగా నీడ మా మీద పడకుండా మా కుటుంబాన్ని కాపాడింది

-దానికి తోడూ -మా అమ్మ కున్న దైవ భక్తి -దాతృత్వం దాన గుణం దయప్రేమ మాకు శ్రీరామ రక్షా అయ్యింది -ఏదైనా -ఎంతైనా - దేని గురించిన చెప్పవచ్చు కాని తండ్రీ తల్లి రెండు తానయ్ ఉన్నంతలో దేనికీ లోటు రాకుండా చేసిన మా అమ్మ మనసు చాలా గొప్పది -కుస్తురోగం దేహాన్ని క్రుంగ దీస్తోంది -తగ్గిందనుకున్న వ్యాది ప్రభలమైంది- ఎన్ని ఇబ్బందులున్నా తులసి పూజ బ్రాహ్మణ గౌరవం సత్కారం ఉపవాసాలు ఆహారనియంత్రణ మాత్రం మానలేదు
ఇప్పుడే బాపన్నకు సంబందాలు వచ్చాయి -వెలిచాల గోపాలరావు గారి మూడవ అమ్మాయి తో పెళ్లి జరిగింది తాత చిన్నాయనల ఆద్వార్యంలోనే ---