Skip to main content

పార్ట్-34

మాకు కొట్టం లోకి రావడానికి ముందు చాలా భయమేసింది నిజంగా అక్కడ ఎంత కష్టమో --ఎంత ఇబ్బంది పెడతారో ఈ పాళీ వాళ్ళు అని- కాని బాపన్న రామ చందర్ రావుల నీడలో మేము కడుపు నిండా తిన్నాము కాంతి నిండా నిద్ర పోయాము అతని అభయ హస్తం నిజంగా మాకు శ్రీ రామ రక్షా ! మేము చాలా సంతోషంగా ఉన్నాం అంతవరకూ పడ్డ కస్టాలు మరిచాం - అమ్మ తన ఇస్తా దైవాన్ని మాత్రం మరచి పోలేదు పైగా రెట్టింపు కాసాగింది--అక్కడ ఒక తులసి గద్దె చక్కగా ముగ్గులు పూజ పునస్కారాలు -ఉపవాసాలు బ్రాహ్మల సత్కారం పండుగల్లు ----ఇలా పేరుకు కొట్టం కాని మేమ్ము అలా ఎన్నడు అనుకోలేదు --చాలా ఆనందంగా గడిపాం --ఊరి బయట స్వేచ్చగా స్వతంత్రంగా హాయిగా ఉన్నాం --మాకు అంటే నాకు సీనన్నకు చేనులు చేలకలు పేర్లు పొలాలు మనవి ఎక్కడనో ఏవో తెలిసి పోయింది -
--కొత్తంలోంచి ఉల్లోకి పోవడం అమ్మకు సుతరామూ ఇష్టం లేదు
1 అక్కడే తను భర్తతో ఇంటి నుండి బయటకు తరిమి వెయ బడింది
౨ తెల్లారితే ఎవరో ఒకరు మరదులు ఈ ఇంటికి వస్తారు తినేద్ది తాగేది చూస్తారు వెటకారం మాటలు అంటారు వారికి ఎదురు చెప్పే వారు లేరు
3 బాపూ పోయాక ఉరివారికి తన మొహం చూప దలచు కోలేదు బాద ఆవేదన పాట జ్ఞాపకాలు తరిమాయి
4 ప్రతి దానిలో వారి జోక్యం ఉంటుంది వారి ముందు బాపన్న అస్వతంత్రుడు
5 తను ఇంటి బయటకి రాలేదు--స్వేచ్చగా ఉండ లేదు తిరగలేదు --ఒక నిర్బందంలో జైలులో ఉన్నట్లు ఉంటుంది
6 తోడి కోడళ్ళు రాక ప్పోకలు
7 మేము వారింటికి పోవడం రావడం తప్పదు--
8 వారిఇంట్లో తినడం తాగడం మాటలు -రాక పోకలు మన ఇంటి విషయాలు వారికి తెలిసి పోవడం
----దగ్గర ఉంటె ఆది శత్రువుల్లకు --- తనకంటే బలమైన వారి వద్దకు పోవడం పుల్లి నోట్లో తల దుర్చడమే ! నీటిక్కి దగ్గర -- చుట్టాలకు దూరం ఉండడం మంచిది
మా ఆయువు పట్టు తెలుసుకుందామని ముసలాయన పన్నిన పన్నాగం అని అమ్మకు తెలుసు - అయినా ఒప్పుకుంది -అయిష్టంగానే --
మా కథ అడ్డం తిరిగింది ఇక్కడే ఈ నిర్న్నయంతోనే ఈ మలుపులోనే ---మాకు కుడి భుజం పడి పోయింది తాత పన్నిన వలలో పడి పోయాం అమ్మ ఉహించిన పై అనుమానాలన్నీ నిజమైనాయి మేము ఒక విష వపయంలో చిక్కి పోయాం మా స్వతంత్రం హరించింది -! చాటుగా మాటుగా హాయిగా ఉన్న మేము డేగ కళ్ళల్లో ఇక తప్పించుకో లేని నిస్సహాయ స్తితిలో తపించాము --
ఇల్లు నిర్మాణం భవంతి గోడలపై మ్మాములు పెంకుటిల్లు వెలిసింది మట్టి గోడలపై సిమెంటు పూత లేకుండా ! తాత వాళ్ళ ఇంటి వెనక పెరడులో ! వాళ్ళు తమ బంగాళా ఎక్కి చూస్తే మన ఇంట్లో ఎం జరిగేది కన పడేలా ! ఒక గోడ అయినా అడ్డం లేకుండా అటు ముందు వైపునుండి ఎటు venukka వైపు నుండి అంటే పరదా గోడ కూడా చాటు లేకుండా ఉంది ! వాళ్ళు వెనకాల నుండి మా ఇంటికి ఎప్పుడైనా రావచ్చు పోవచ్చు అన్న మాట -
అమ్మ ఒక షరతు పెట్టింది వాళ్ళ ఇంటికి మన ఇంటికి రాక పోకలు లేకుండా ఒక మనిషి కూడా కన పడకుండా ఉండేలా ఒకా పెద్ద బల్ల మైన గోడ పెడితేనే తను ఉళ్ళో అడుగు పెడతాను ! అంతవరకూ కాలు పెట్టాను నేను వాళ్ళ మొహం చూడ దలచు కోలేదు అని ఖచ్చితంగా నీర్మొహ మాటంగా బాపన్నకు చెప్పింది అమ్మ
ఈ విషయం తాత వాళ్లకు చెప్పాడు ఆటను --వారికి తెలియంది ఇటు పుల్ల అటు పెట్టాడని అమ్మకు రామ చందర్ రావుకు తెల్లుసు --నిజంగానే బాప్పన్నాను వాళ్ళు క్కీలు బొమ్మ చేసి ఆడిస్తున్న మాట నిజమే ! వేరే గతి లేదు దఫ్తరం అంటే పహని కాగితాలు వాళ్ళ బంగళాలో ఉన్నాయి అవి వాళ్ళు బాపన్నకు ఇవ్వరు వారిని కాదని తను ఇంటికి తెచ్చుకోలేదు పులి పండ్ల మద్య నాలుకలా చిక్కాడు తను --మమ్మల్ని చిక్కించాడు
రామ చందర్ రావు అన్నాడు అమ్మతో మరియు బాపంనతో !
బాపూ రావు పంతులు ! ఆ పెద పంతులు మిమ్మల్ని ఉల్లోకి రంమ్మంతున్నది మీమీది ప్రేమ తోని కాదు నన్ను మీనుండి దూరం చేయడానికి అసలు సంగతి గడి ! ఇక్కడ కొట్టం లోకి వచ్చినంత అలకగా - మీరు ఉళ్ళ ఉంటె రాలేను ఎందుకంటే అక్కడ మీ చిన్నాయనలు ఆ తాత ఉంటారు ౧ నేను అన్నదానికి వాళ్ళు వ్యతిరేకం చెప్తారు --! దాన్ని బాప్పయ్య పంతులు కాదన లేదు --ఆది నాకు నచ్చదు--నాకు నచ్చని పని నేను చేయ లేను --నన్ను ఎవరన్న మాటంటే నేను పదను
మీరు వేరు నేను మీలో ఒకన్ని మీ ఉప్పు తింటున్న -- మీరు ఏదైనా మాటంటే నాకేం బాద లేదు --కాని వాళ్ళంటే మాత్రం మీరు పడతారేమో గాని నేను మాటా కాయను మాది వెలమ పుటుక! అవసరమైతే ప్రానాలిస్తం --ఎవరన్నా కాని పని చేస్తే వాని ప్రాణాలు తీస్తాం ---కాని మాట పడం !
----అయన అన్నంత పని అయింది అలాగే జరిగింది కూడా ఇంతవరకు దిన దినా భి వృద్ది జరిగిన ఉత్తర క్షణంలో --రామ చందర్ రావు గారు మాకు దూరం ఆయిన విష ఘడియ రాన్నే వచ్చింది -- పాము పాడగా నీడలో ఉన్న బాపన్న అననే అన్నాడు - ఇక నేను చూసుకుంటా---యవుసం --అని అనగానే ఆయన అన్నాడు ---
---చాలా సంతోషం పంతులు --ఇపుడు మీరు పెద్దోల్లయిండ్రు --! నాకు గూడా శాత గాకుండా అయింది --మునుపు ఏదో చేసిన --ఏదో రెక్కల కష్టం --కాని ఇక నానించి కాదు -ఇన్ని రాజోలు మీరన్న్తా మావోల్లని --అనుకున్న --అట్లనే చేసిన -నన్ను మీరు దూరం గొడుతున్నారు ----మీ సొమ్ము నాకు గిన్తనే బాకీ అనుకుంట --
నాకు గూడా పెళ్ళాం పిల్లలు ఉన్నారు --ఇంత భూమో జాగో పోలమో పంతో ఇగ మాకోసం మేం ---మా గోస మేం పడాలే-- ఎం జేస్తాం -ఈ చిన్న పంతులు కూడా కొంచెం పెద్దోదయ్యాక్ --నా సక్కి నేను చూసు కుందామనుకున్నా -! ---అంటూ అమ్మకు బాపన్నకు దండం పెట్టి నన్ను సీనన్నాను దగ్గరకు తీసుకుని -- చిన్న పంతులు నేను పోతున్న ---నన్ను కొంచెం జ్ఞాపకం పెట్టుకొండ్రి---! అంటూ కళ్ళల్లో నీరు కారుస్తూ అమ్మకు మళ్లీ ఒకసారి దండం పెట్టి --అమ్మా ! నేనిక పోయోస్తా ౧ అని మళ్లీ వెనుకకు తిరిగి చూడ కుండా వెళ్లి పోయాడు --మాకు రసీ రామ రక్షా --ఆయిన రామ చందర్ రావు గారు --
ఇది మేం ఉల్లోకి వచ్చిన నాలుగు నెలలలోపే --- జరిగింది
అడ్డగోడ వద్దన్నాడు తాత --తాత వద్దన్తున్నాడు అన్నాడు బాపన్న --అయితే నేను ఉల్లోకి రాను --నువ్వు తమ్ములు వెళ్లి ఉండండి అంది అమ్మ --బాపన్న కోపానికి వచ్చాడు అమ్మ భయపడలేదు -ఇలా 2 3 నెలలు గడిచ్చాయి --అమ్మ తన పట్టు విడువ లేదు --అడిదానికి ఇంత పట్టా ! ఎం చూసుకొని / అని ఏక సేక్కా లాడాడు భద్రయ్య ఇలా మొదలయ్యింది --ఆదిల్లోనే హంస పాదు ! అన్నట్లుగా ---అన్నీ ఎదరు దెబ్బలే --అడుగడుగునా వాళ్ళ సూటి పోటి మాటలే --౧మొగదు పోయి --ముండ మోసి --ఉరవతల --దిక్కు లేక పడి ఉంటె -ఏదో ఉండనిమ్మని ఇంత జాగా ఓ ఇల్లు ఆకారం చేస్తే ఇంత నీల్గుడా /--అని అనడం నేను విన్నాను -
చాలా బాద అనిపించింది --బాపన్నకు ఇవన్ని మామూలే నాకు ఆది ఆ మాటలు కొత్త - అమ్మ కు చెప్పాను ఏడ్చాను --అమ్మకు దుఃఖం కోపం వచ్చింది --దీనికి కారణ మైన బాపన్న తో మాట బందు పెట్టింది తిండి మానేసింది ---- అప్పుడు గాని అమ్మ మొండితనం మంకు పట్టు బాపన్నకు తెలిసి రాలేదు --
పిల్ల కాకికేం తెలుసు ఉండేలు దెబ్బ అని --చిన్న బాపంనకేం తెలుసు తాత వాళ్ళు ఎంత రాక్షసులో --ఎంతగా అమ్మ పై పగ బూని --ఉన్నారో --ఇది ఇవ్వాళ్ళ మామ్మ్మల్ని ఎదిరించేంత ధైర్యం వచ్చిందా -! --- ఆ మాటల్లో ఎంత కక్ష్య ఉందొ --ఆ చూపుల్లో ఎంత ప్రతీకారం ఉందొ బాపన్నకు అనుభవంలో కాని తెలిసి రాలేదు కాని చాలా చాలా ఆలస్యంగా తెలిసింది ----అంతా అయ్యాక --!

Comments

Popular posts from this blog

Part - 37

-మా కథ లో ముగ్గురి జీవన విధానాలు ఆ రకంగా దేవుడు మార్చాడు --నన్ను చదువుల్లో - సీనన్నను వ్యవసాయంలో --బాపన్నను వతన్దారీ వ్యవస్తలో - విధించాబద్దాం--కాని అంతా భయం భయంగానే ఉంది - తాత చిన్నాయనలకు భయపడుతూ బాపన్న --ఎందుకంటే పట్టుమని పదారేల్లు లేవు -వాళ్ళా పెద్ద పులులు -పండ్లలో నాలుకలా వనకుతూ బతుకాలి - హాజర్ జనాబ్ అంటూ -! ఇక సీనన్న -ఎటు కాకుండా ఎ అనుభవం లేకుండా --ఆడుతూ పాడుతూ తిరగాల్సిన వయసులో -చేనుల్లో పొలాల్లో తిరగడం - అమ్మకు ఇంటికి కావాలి ఉండటం -- ముఖ్యంగా బాపన్న కోపానికి గురి అవుతూ -- అన్ని బాధలను బాపన్న సి నాన్న మీదే చూపేవాడు --అక్కడి సూటి పోటి మాటలను సహిస్తూ ఎదురు మాట్లాడ లేక ఏమి చేయలేక కక్క లేక మింగ లేక నలిగి పోయాడు- ఇక నా వంతు - నేను కష్టాల అంచుల వరకు వెళ్లాను --ఆకలి డబ్బు ఆదరణ ఆత్మీయత అందరు వున్నా --నా అనే వారు లేక దిక్కులేని అనాధలా తిండి కోసం పడి వుండే దుస్తితి లో మూడేళ్ళు -నరకం అనుభవించాను --అయినా దేవుడు నా ప్రయత్నంలో సహకరించాడు - అన్ని తరగతుల్లో నేనే ఫస్ట్ -ఆటల్లో పాటల్లో లెక్కల్లో తెలుగు ఇంగ్ల...

పార్ట్-32

ఇంటి పని మొదలు అయింది --పెద పంతులు తాత కొబ్బరి కాయ కొట్టాడు --పునాదులు ప్రారంభ మైనాయి --బాపన్నకు శ్రమ చాలా అయింది --ఇల్లు కట్టడం అంటే మాటలా --! అసలే చిన్న వయసు ఏమాత్రం అనుభవం లేదు ఏదో కావాలన్న తపన తప్ప --ప్లాను అంతా తాతదే--బాపన్న నిమిత్త మాత్రుడే-- అతనికి ఒకటే లక్ష్యం ఇల్లు కావాలి అందులో అమ్మను తమ్ములను ఉంచాలి --అంతే --! దీని కోసం తాత చిన్నాయనలు బాపన్న చేత మంచి పొలాలు పేర్లు ఉరికి దగ్గరవి బాపన్న చేత అమ్మించారు --ధర ఎక్కువ వస్తాడని పైసలు చాలా వస్తాయని---అప్పుడు బంగారం 50 రూపాయలున్న కాలం ---ధాన్యం విపరీతంగా పండేది కాని డబ్బు చాలా తక్కువ దోరోకేది --అన్నీ కొనడమే దొనబండ అడవి నుండి టేకు కట్టే తెచ్చాడు బాపన్న స్వయంగ్గా తనే వెళ్లి -మూడు రాత్రులు బన్లు ఎడ్లు పాలేర్లు తను అటే ఉంది కోయిన్చుకుని ఆరు బండ్ల కట్టే తెచ్చాడు -- ఇల్లు పూర్తీ కావడానికి సరిగా ఒక సంవత్సరం కాలం పట్టింది --నిజానికి ఆది ఒక పెద్ద భవనం ప్లాను --కాని తాత దానిని చేద గొట్టి ఇల్లు నమూనా తయారు చేయించాడు - ఇల...

Part - 36

మా కథ లో మేము పడిన కష్టాల లాగానే మా కథ రాయడంలో ఇబ్బందులు వచ్చాయి --ఆరు నెలల బ్రేక్ -ఈ వ్యవధిలో చాలా -మా ర్పులు - సీనన్నకు మనవరాలు -అంటే నాగరాణి శ్రీకాంత్ లకి కూతురు కలిగింది శ్రీనిధి 1st జనవరి 2011 రోజున ----!4 నవంబర్ 2010 రోజున మాధవికిసుదాకర్లకు కూతురు సిరి పుట్టింది --!రోహిన్ బీనలకు కొడుకు వైభవ్ క్రిష్ణ-11 ఆగస్ట్ 2010 -కలిగాడు తల్లులకు ఆపరేషన్లు -పిల్లలకు నామకరణాలు -జరిగాయి - పాపం నాగరాణి కి 17 జనవరికి కుడి చేయి వేడి నీళ్ళలో పడి కాలడం ఒక గండం వచ్చి పోయింది -చాలా భాద కలిగింది -అందరికి -!జీవితం అంటే ఇంతేనేమో --సంతోషం దుఃఖ సమ్మేళనం -! ముగ్గురు పోయారు --ముగ్గురు వచ్చారు -!ఒకటే తేడా --పెద్ద దిక్కు పోయింది - ఉన్నవాళ్ళు పెద్ద -అయ్యారు -కాని ఆ లోటు ఎవరూ తీర్చ లేనిది -----!నా కన్న తల్లి - నా స్వంత అన్నయ్యలు -ఇద్దరు- కళ్ళ ముందు ఉన్నవారు --కళ్ళల్లోకి -కలలోకి -వెళ్లి పోయారు - --రాగంపేట స్వంత ఇంట్లో -చాలా విశేషాలు - ! ముఖ్యంగా -మా చదువులు -బాపన్నకు మా బాపు ఉన్నప్పుడు -తను లక్షెట్టిపేట లో చదివిన ఆరు ఏడవ తరగతులే -తర్వాత విధిలేక...