మా కథ లో మేము పడిన కష్టాల లాగానే మా కథ రాయడంలో ఇబ్బందులు వచ్చాయి --ఆరు నెలల బ్రేక్ -ఈ వ్యవధిలో చాలా -మా ర్పులు -
సీనన్నకు మనవరాలు -అంటే నాగరాణి శ్రీకాంత్ లకి కూతురు కలిగింది శ్రీనిధి 1st జనవరి 2011 రోజున ----!4 నవంబర్ 2010 రోజున మాధవికిసుదాకర్లకు కూతురు సిరి పుట్టింది --!రోహిన్ బీనలకు కొడుకు వైభవ్ క్రిష్ణ-11 ఆగస్ట్ 2010 -కలిగాడు తల్లులకు ఆపరేషన్లు -పిల్లలకు నామకరణాలు -జరిగాయి - పాపం నాగరాణి కి 17 జనవరికి కుడి చేయి వేడి నీళ్ళలో పడి కాలడం ఒక గండం
వచ్చి పోయింది -చాలా భాద కలిగింది -అందరికి -!జీవితం అంటే ఇంతేనేమో --సంతోషం దుఃఖ సమ్మేళనం -!
ముగ్గురు పోయారు --ముగ్గురు వచ్చారు -!ఒకటే తేడా --పెద్ద దిక్కు పోయింది - ఉన్నవాళ్ళు పెద్ద -అయ్యారు -కాని ఆ లోటు ఎవరూ తీర్చ లేనిది -----!నా కన్న తల్లి - నా స్వంత అన్నయ్యలు -ఇద్దరు- కళ్ళ ముందు ఉన్నవారు --కళ్ళల్లోకి -కలలోకి -వెళ్లి పోయారు -
--రాగంపేట స్వంత ఇంట్లో -చాలా విశేషాలు - ! ముఖ్యంగా -మా చదువులు -బాపన్నకు మా బాపు ఉన్నప్పుడు -తను లక్షెట్టిపేట లో చదివిన ఆరు ఏడవ తరగతులే -తర్వాత విధిలేక చదువుకునే వసతి లేక పట్వారి గిరి -దిక్కు అయింది -ఇద్దరు మామలతో హాయిగా ఆనందంగా గడిపాడు బాల్యం లోని ఆనందం అందం అప్పుడే అనుభవించాడు -ఇది మా చిన్నాయనలు భరించ లేక పోయారు =వెనక్కి పిలిపించారు -అంతటితో చదువు బంద్-బాపు పోయాక అమ్మను చూడటానికి మాత్రమె వెళ్ళాడు
ఇక సీనన్న -నేను చోప్పదండిలో తను నేను 5 చదివాం -కొట్టంలో ఉండగా -- ఉల్లోకి వచ్చాక -మా బాపన్న తాత చిన్నాయనల -ప్రోద్బలం తో
మంగమ్మ ఇంట్లో కరీంనగర్ లో -చదువు కోసం -ఉంచాడు .అదే సీనన్న-నా చదువుల్లో గొప్ప మార్పు తెచ్చింది -
వెంకటేశ్వర్ రావు తాతకు ఇద్దరు తమ్ముళ్ళు -రంగా రావు -రామారావు పోలంపల్లి మల్లాపురం ఊర్లలో ఉండేవారు -రామారావుకు సంతానం లేదు కాని బోలెడు ఆస్తి - రంగ రావుకు కూడా సంతానం లేక -ఇదే భద్రయ్య బాపును పెంపకం -పెట్టు కున్నాడు -ఆ తర్వాత ఈయన ఆస్తిని అమ్మి డబ్బు చేసుకున్నాడు -దానికోసం -పెద్దగా పైరవీ కూడా చేశాడు -ఆస్తి సొమ్ముకోసం వాళ్ళు ఏమైనా చేస్తారనడానికి ఇదే సాక్ష్యం
సీనన్నకు నాకు కస్టాలు ప్రారంభం -ఆది మొదలు- సీనన్న మకాం రామా రావు ఇంటికి కమాన్ దగ్గరకు మార్చారు -సీనన్న అక్కడ నేను ఇక్కడ మంగమ్మ ఇంట్లో ఉండటం -కరీంనగర్ లో ఉంటున్నాం --కాని వేరు వేరు ఇండ్లలో -మేము ఒకరు మరొకరం చూసుకోవద్దు--రావద్దు -ఇలా మాకు బాపన్న చెప్పాడు వాళ్ళు కూడా --
ఒకసారి నాకు పెన్నులో ఇంకు అయిపొయింది -నడుచుకొంటూ వెళ్ళా సీనన్న ఉంటున్న ఇంటికి - కలిశాడు -భయం భయంగా తిరిగి వచ్చాను బాపన్నకు తెలిసింది -నన్ను కోప్పడ్డాడు -భద్రయ్య బెదిరించాడు -నాకు దుఃఖం వచ్చింది -ఏడ్చాను - నన్ను ఇంటిక్కి రాగంపేటకు తీసుకెళ్ళాడు బాపన్న -అప్పుడు తెలిసింది అమ్మకు అసలు విషయం - సీనన్నను పోలంపల్లి రామారావుకు పెంపకానికి అయన ఇంట్లో నాకు దూరంగా ఉంచిన సంగతి -ఇంకేం అమ్మ కోపం తారస్తాయికి చేరింది -వాళ్ళ మాటలు విని జాయిదాదు కోసం నా కొడుకును పెంపకం ఉంచుతావా!
నా బొందిలో ప్రాణం ఉండగా ఒప్పుకోను --ఈ పెంపకాల వల్లనే ఇంత కొమ్పాలన్తుకున్నాయి -బాపు ప్రాణం పోయింది -దిక్కులేని వాళ్ళం అయినం
ఎవడన్న నా కొడుకు ను పెంపకం ఇమ్మని వస్తే దుమ్ము పోస్త వాని మొహం మీద -- మీ కొడుకులను బిడ్డలను ఇల్లింతం --పెమ్పకాలకు ఇచ్చుకొండ్రి--!ఈ మాటలు భద్రయ్య బాపు వినేటట్టు గట్టిగా అంది - అంటే ! మళ్ళీ సీనన్న జోలికి ఎవరూ పోలేదు - ఆ క్షణం నుండి అమ్మ సీనన్నకు శ్రీ రామ రక్షగా నిలిచింది -కాని అమ్మ అన్నట్టుగానే బిడ్డలను కూడా ఆస్తికోసం పెంపకానికి ఇచ్చుకున్నారు వాళ్ళు
రమణి ని రామయ్య పంతులుకు -శారదను భద్రయ్య పంతులుకు అన్నయ్య ఇచ్చేశాడు ఆయనకు ౫ గురు ఆడపిల్లలే మరి !
ఇంతటితో సీనన్న చదువు ఖతం !చదువుకు నీళ్ళు వచ్చాయి --ఇక నా చదువు --నాకు మంగమ్మ ఇంట్లో ఒక్కన్నే ఉంది చదువు కోవడం
అసలే ఇష్టం లేదు -పైగా భయం అసహ్యం --వాళ్ళని చూస్తుంటే -నాకు ఎంగిలి కుడు --చల్లారిన అన్నం -పెట్టేవాళ్ళు కట్టెలు కొట్టడం నీళ్ళు తేవడం కాయగూరలు తేవడం -ఇలా నరకం అనుభవించాను -ఇదంతా అమ్మ తో చెప్పాను -అక్కడ ఉండవద్దు అంది -వేరే ఉండు -అంది - కాని తాత వాళ్లకు భయపడి బాపన్న ఎ ఒక్కపని చేసేవాడు కాదు - అతనికి ౧౬--సీనన్నకు ౧౧ నాకు ౯ ఏండ్ల వయసు మాత్రమె --పిల్లలను ఏమన్నా చేస్తారేమో అని అమ్మ భయ పడేది -స్వంత నిర్ణయం తీసుకునే శక్తి ఎవరికీ ఉండేది కాదు -మా ఇద్దరినీ కలిపి చదువు కోసం వేరే ఉంచే ధైర్యం బాపన్నకు లేదు -ఎమ్ చేయాలి -నేను !నాకేమో చదువంటే వల్లమాలిన పిచ్చి
-అప్పటినుండి -కరీం నగర్ లో నేను INSPECTION బంగాళా ముందు ఉన్న్న స్కూలు లో చదివే వాణ్నిఏడవ తరగతి -సీనన్న అదే స్కూలులో 9 చదివేవాడు -అప్పుడు మాకు G R NARSAIAH HEAD మాస్టర్ --ALEXANDER _PET గా ఉండే వారు --ఆయన్ని చూస్తే చాలా భయమయ్యేది -బెత్తం పట్టుకుని స్కూల్ ముందు నిలబడితే గజ గజ వణికే వాళ్ళం -టైం కు రాకపోతే -లేటు అయితే బాదే వాడు ఇప్పటికి జ్ఞాపకం -!కాని తర్వాత ఆయన కూతురు కాథరిన్ కాల్లేజీ లో చదువు కుంటుండగా లింగాద్రి అనే స్టూడెంట్ ఆమెను కాలేజి ముందే ముద్దు పెట్టుకున్నాడు -అతడికి దానికి తగిన శిక్ష పడింది -ఆది వేరే సంగతి.
--అప్పుడు లక్షెట్టిపేట జ్ఞాపకం వచ్చింది --కాని అమ్మ ఒప్పుకోదు! -ఎందుకంటే పెద్ద మామ మా పై విసిగి వేసారి కోపం తో -ఉన్నాడు -!అయినా సరే మంగమ్మ ఇంట్లో కస్టాలు -తలచుకుంటే కరీంనగర్ లో ఉండటానికి భయం వేసింది ! పైగా సీనన్న లేకుండా ఉండటానికి మనసు ఒప్పదం లేదు -ఈ మాటా బాపన్నకు చెప్పినా లాభం లేదు -అయన తన పట్వారి గిరి పనుల్లో మా విషయం ఇంతటితో మరిచి పోయాడు కూడా --తెల్లారి లేస్తే చీలు తాత వాళ్ళింట్లోనే ఉండే వాడు - ఎప్పుడో కాని తిండికి వచ్చేవాడుకాడు --నాకు రాత్రుళ్ళు నిద్ర పట్టేది కాదు.
ఆఖరికి మొండి ధైర్యం తెచ్చుకున్నాను --1958 ఆగస్ట్ లో తేది గుర్తు లేదు కాని ఒక రోజు -ఉదయం 4 గంటలకి లేచాను -అమ్మ బాపక్న్న సీనన్న -రాజి కుక్క --ఇంటిముందు పాలేర్లు కుటికెల ఎల్లయ్య పెద్ద పాలేరు మాకు చాల విశ్వాసం -కలవాడు -అంతా నిద్రలో ఉన్నారు -దొంగలా బయటపడ్డాను తలుపు తీసుకుని --జేబులో 80 పైసలు మాత్రమె ఉన్నాయి ! చేతిలో ఒక సంచీ దానిలో ఒక అంగీ లాగు -అంతే అర్నకొండ దారి పట్టాను ఇంకా చీకటి -దారి చూస్తూ భయపడుతూనే -ఉదయం 5 వరకు ఆర్నకొండ బస్ స్టాప్ చేరాను --బస్సు వచ్చింది -ఎక్కేశాను -అది నా జీవితంలోని మరపు రాని మలుపు - ! వెలగటూరు లాస్ట్ బస్ స్టాప్ -లో దిగాను -అప్పుడు వెలగటూరు బ్రిడ్జ్ నిర్మాణం లో ఉంది -ఇంకా పూర్తీ కాలేదు అప్పుడు సమయం 7 గంటలు -ఇక నడక ప్రారంభించాను -గూడెం పూలు దాటాను -అప్పుడు అదంతా అడవి -ఒంటరిగా ఎలా నడిచానో నాకే తెలీదు -మధ్యాహ్నం 2 గంటలకి లక్షెట్టి పేట లో పెద్ద మామ ఇంటికి చేరాను .
- అంతే ఇంతవరకు ఉన్న్న ధైర్యం ఒక్కసారిగా సన్నగిల్లింది -నేను వచ్చిన సంగతి పెద్ద మామకు తెలిసి రుద్రుడయ్యాడు -పోయిందనుకున్న పీడా మళ్ళీ దాపురించింది -ఆశన ఘాతకులు మోపయ్యారు -అంటూ శాపనార్ధాలు పెట్టాడు - ఇవన్నీ నేను ఉహించినవే -అక్కడ రాగంపెతలో అమ్మ నాకోసం కంగారు పడి కుటికేక ఎల్లయ్యను వెంటనే ఇక్కడికి పంపించింది నాకు ధైర్యం వచ్చింది నాకు T C పంపమని చెప్పాను -నేను అంతే అతడికి ప్రాణం నన్ను చిన్న పంతులు అని గారాబం చేసేవాడు - ఇక్కడ చేరాను ఇప్పుడు ఎలా --అమ్మమ్మ పాపం నన్ను అమ్మలా చూసింది --పెద్దమామకు భయపడి ఎవరు నన్ను పాపం అనే వాళ్ళు కాదు -సాంబన్న మామ కమలాకర్ మామలు కూడా -నన్ను చూసీ చూడనట్టు గా దూరం వెళ్లి పోయే వారు
-జనగామ రామేష్ కాక -ఇందారం విశ్వ నాదం -సూరన్న ఇప్పుడు నేను చదువు కోసం ఆయన్ను ఆశ్ర యించాం -తప్పదు -అప్పుడు హైస్కూల్ తాలుక లోనే ఉండేది -ఒక్క ఏడుపు తప్ప నన్ను దరికి తీసింది మరెవరు లేరు -ఏడ్చీ ఏడ్చీ నిద్ర పోఎవాన్ని -నాకు కావాల్సింది స్కూల్ లో చేరడం -నన్ను చేర్పించే ధైర్యం చొరవా ఎవరికీ ఉంది - పైగా దానికి TRANFER సర్టిఫికేట్ కావాలి అప్పుడు పోస్ట్ కార్డ్స్ ద్వారానే విషయాలు తెలిసేవి -సీనన్న కు రాశాను కరీం నగర్కి వెళ్లి మన స్కూల్ నుండి T C తీసుకుని నాకు పంపించమని --అలాగే చాలా కస్త పడి తనే స్వయంగా కరీంనగర్ నుండి లక్షెట్టి పేట వరకు సైకిల్ పై వచ్చి ఇచ్చాడు -తన చదువును ఫణంగా పెట్టి నా చదువు లోసం నా కోసం శ్రమించాడు .
-అయినా నా కు దారి దొరకలేదు స్కూల్కి అప్పుడు కనీసం 1 ౦ రూపాయల డొనేషన్ ఉండేది దౌడపల్లి రాజిరెడ్డి దానికి ఇంచార్జే -నన్ను అడ్మిట్ చేసే వాళ్ళు దొరక లేదు -ఇద్దరు మామలు కూడా నన్ను పట్టించుకోలేదు -అప్పుడు వాళ్ళు డిగ్రీలు పూర్తీ చేసి ఇంట్లో నే ఉన్నారు నౌకరీ ల ప్రయత్నంలో -! ఇక నాకు దిక్కెవ్వరు --మళ్ళీ ఏడవడం -ఇలా మూడు నెలలు గడచింది -దేవుడు కరుణించాడు ! ఇందారం విస్సన్ననన్ను ఒకరోజున తీసు కెళ్ళాడు -రాజి రెడ్డి సారూ వద్దకి! ఈ పిల్లాడు - అనాధ -చిన్నతనాన్నే తండ్రి పోయాడు దిక్కు లేక మేనమామల పంచన చేరాడు చదువు కోసం -తల్లి కుష్టు వ్యాధి తో భాద పడుతోంది -అని నన్ను అతని కాళ్ళమీద పడేశాడు -ఆయనకీ దయ కలిగింది నా మీద నా పరిస్తితి మీద -!స్కూలులో అలా ఆ విధంగా జాయినయ్యాను -అమ్మకు అన్నలకు ఆత్మీయులకు దూరంగా ఉంటూ --ఇదంతా ఎల్లా జరిగిందో -ఇప్పుడు తలచుకుంటే వణకు పుడుతుంది -ఎంతటి దయనీయమైన స్థితి -నా పరిస్తితి -బహుశా ఒకటి రావాలంటే మరొకటి పోవాలేమో -సృష్టిలో దేవుని సంకల్పమో సమతుల్యమో ప్రారబ్ధమో -!
నన్ను 8 వ తరగతిలో చేర్చుకున్నారు -నిక్కరు నేను తప్ప పుస్తకాలు కాపీలు పెన్ను సంచీ ఏవీ లేవు --కేవలం భోజనం తప్ప మరేమీ ఆ ఇంట్లో నాకు దొరకలేదు -కనీసం 5 ౦ పైసలు నెల ఫీజు కట్టే వీలు లేదు --నా పరిస్తితి పై జాలి పడి ఎవరికీ తెలీకుండా ఆ డబ్బులు ఇచ్చి నన్ను గడ్డు పరిస్తితి నుండి ఒద్దేక్కించింది మా పెద్దత్త ! ఆమె ఎక్కడుందో కాని ఆమె చేతి కాణీ అన్నం భిక్షనే నన్ను ఇంత వాణ్ని చేసింది -దయా మూర్తీ కాపాడింది అజ్ఞాతంగా --అలా లక్షేట్టిపెటలో నా చదువుకు అంకురార్పణం జరిగింది -
సీనన్నకు మనవరాలు -అంటే నాగరాణి శ్రీకాంత్ లకి కూతురు కలిగింది శ్రీనిధి 1st జనవరి 2011 రోజున ----!4 నవంబర్ 2010 రోజున మాధవికిసుదాకర్లకు కూతురు సిరి పుట్టింది --!రోహిన్ బీనలకు కొడుకు వైభవ్ క్రిష్ణ-11 ఆగస్ట్ 2010 -కలిగాడు తల్లులకు ఆపరేషన్లు -పిల్లలకు నామకరణాలు -జరిగాయి - పాపం నాగరాణి కి 17 జనవరికి కుడి చేయి వేడి నీళ్ళలో పడి కాలడం ఒక గండం
వచ్చి పోయింది -చాలా భాద కలిగింది -అందరికి -!జీవితం అంటే ఇంతేనేమో --సంతోషం దుఃఖ సమ్మేళనం -!
ముగ్గురు పోయారు --ముగ్గురు వచ్చారు -!ఒకటే తేడా --పెద్ద దిక్కు పోయింది - ఉన్నవాళ్ళు పెద్ద -అయ్యారు -కాని ఆ లోటు ఎవరూ తీర్చ లేనిది -----!నా కన్న తల్లి - నా స్వంత అన్నయ్యలు -ఇద్దరు- కళ్ళ ముందు ఉన్నవారు --కళ్ళల్లోకి -కలలోకి -వెళ్లి పోయారు -
--రాగంపేట స్వంత ఇంట్లో -చాలా విశేషాలు - ! ముఖ్యంగా -మా చదువులు -బాపన్నకు మా బాపు ఉన్నప్పుడు -తను లక్షెట్టిపేట లో చదివిన ఆరు ఏడవ తరగతులే -తర్వాత విధిలేక చదువుకునే వసతి లేక పట్వారి గిరి -దిక్కు అయింది -ఇద్దరు మామలతో హాయిగా ఆనందంగా గడిపాడు బాల్యం లోని ఆనందం అందం అప్పుడే అనుభవించాడు -ఇది మా చిన్నాయనలు భరించ లేక పోయారు =వెనక్కి పిలిపించారు -అంతటితో చదువు బంద్-బాపు పోయాక అమ్మను చూడటానికి మాత్రమె వెళ్ళాడు
ఇక సీనన్న -నేను చోప్పదండిలో తను నేను 5 చదివాం -కొట్టంలో ఉండగా -- ఉల్లోకి వచ్చాక -మా బాపన్న తాత చిన్నాయనల -ప్రోద్బలం తో
మంగమ్మ ఇంట్లో కరీంనగర్ లో -చదువు కోసం -ఉంచాడు .అదే సీనన్న-నా చదువుల్లో గొప్ప మార్పు తెచ్చింది -
వెంకటేశ్వర్ రావు తాతకు ఇద్దరు తమ్ముళ్ళు -రంగా రావు -రామారావు పోలంపల్లి మల్లాపురం ఊర్లలో ఉండేవారు -రామారావుకు సంతానం లేదు కాని బోలెడు ఆస్తి - రంగ రావుకు కూడా సంతానం లేక -ఇదే భద్రయ్య బాపును పెంపకం -పెట్టు కున్నాడు -ఆ తర్వాత ఈయన ఆస్తిని అమ్మి డబ్బు చేసుకున్నాడు -దానికోసం -పెద్దగా పైరవీ కూడా చేశాడు -ఆస్తి సొమ్ముకోసం వాళ్ళు ఏమైనా చేస్తారనడానికి ఇదే సాక్ష్యం
సీనన్నకు నాకు కస్టాలు ప్రారంభం -ఆది మొదలు- సీనన్న మకాం రామా రావు ఇంటికి కమాన్ దగ్గరకు మార్చారు -సీనన్న అక్కడ నేను ఇక్కడ మంగమ్మ ఇంట్లో ఉండటం -కరీంనగర్ లో ఉంటున్నాం --కాని వేరు వేరు ఇండ్లలో -మేము ఒకరు మరొకరం చూసుకోవద్దు--రావద్దు -ఇలా మాకు బాపన్న చెప్పాడు వాళ్ళు కూడా --
ఒకసారి నాకు పెన్నులో ఇంకు అయిపొయింది -నడుచుకొంటూ వెళ్ళా సీనన్న ఉంటున్న ఇంటికి - కలిశాడు -భయం భయంగా తిరిగి వచ్చాను బాపన్నకు తెలిసింది -నన్ను కోప్పడ్డాడు -భద్రయ్య బెదిరించాడు -నాకు దుఃఖం వచ్చింది -ఏడ్చాను - నన్ను ఇంటిక్కి రాగంపేటకు తీసుకెళ్ళాడు బాపన్న -అప్పుడు తెలిసింది అమ్మకు అసలు విషయం - సీనన్నను పోలంపల్లి రామారావుకు పెంపకానికి అయన ఇంట్లో నాకు దూరంగా ఉంచిన సంగతి -ఇంకేం అమ్మ కోపం తారస్తాయికి చేరింది -వాళ్ళ మాటలు విని జాయిదాదు కోసం నా కొడుకును పెంపకం ఉంచుతావా!
నా బొందిలో ప్రాణం ఉండగా ఒప్పుకోను --ఈ పెంపకాల వల్లనే ఇంత కొమ్పాలన్తుకున్నాయి -బాపు ప్రాణం పోయింది -దిక్కులేని వాళ్ళం అయినం
ఎవడన్న నా కొడుకు ను పెంపకం ఇమ్మని వస్తే దుమ్ము పోస్త వాని మొహం మీద -- మీ కొడుకులను బిడ్డలను ఇల్లింతం --పెమ్పకాలకు ఇచ్చుకొండ్రి--!ఈ మాటలు భద్రయ్య బాపు వినేటట్టు గట్టిగా అంది - అంటే ! మళ్ళీ సీనన్న జోలికి ఎవరూ పోలేదు - ఆ క్షణం నుండి అమ్మ సీనన్నకు శ్రీ రామ రక్షగా నిలిచింది -కాని అమ్మ అన్నట్టుగానే బిడ్డలను కూడా ఆస్తికోసం పెంపకానికి ఇచ్చుకున్నారు వాళ్ళు
రమణి ని రామయ్య పంతులుకు -శారదను భద్రయ్య పంతులుకు అన్నయ్య ఇచ్చేశాడు ఆయనకు ౫ గురు ఆడపిల్లలే మరి !
ఇంతటితో సీనన్న చదువు ఖతం !చదువుకు నీళ్ళు వచ్చాయి --ఇక నా చదువు --నాకు మంగమ్మ ఇంట్లో ఒక్కన్నే ఉంది చదువు కోవడం
అసలే ఇష్టం లేదు -పైగా భయం అసహ్యం --వాళ్ళని చూస్తుంటే -నాకు ఎంగిలి కుడు --చల్లారిన అన్నం -పెట్టేవాళ్ళు కట్టెలు కొట్టడం నీళ్ళు తేవడం కాయగూరలు తేవడం -ఇలా నరకం అనుభవించాను -ఇదంతా అమ్మ తో చెప్పాను -అక్కడ ఉండవద్దు అంది -వేరే ఉండు -అంది - కాని తాత వాళ్లకు భయపడి బాపన్న ఎ ఒక్కపని చేసేవాడు కాదు - అతనికి ౧౬--సీనన్నకు ౧౧ నాకు ౯ ఏండ్ల వయసు మాత్రమె --పిల్లలను ఏమన్నా చేస్తారేమో అని అమ్మ భయ పడేది -స్వంత నిర్ణయం తీసుకునే శక్తి ఎవరికీ ఉండేది కాదు -మా ఇద్దరినీ కలిపి చదువు కోసం వేరే ఉంచే ధైర్యం బాపన్నకు లేదు -ఎమ్ చేయాలి -నేను !నాకేమో చదువంటే వల్లమాలిన పిచ్చి
-అప్పటినుండి -కరీం నగర్ లో నేను INSPECTION బంగాళా ముందు ఉన్న్న స్కూలు లో చదివే వాణ్నిఏడవ తరగతి -సీనన్న అదే స్కూలులో 9 చదివేవాడు -అప్పుడు మాకు G R NARSAIAH HEAD మాస్టర్ --ALEXANDER _PET గా ఉండే వారు --ఆయన్ని చూస్తే చాలా భయమయ్యేది -బెత్తం పట్టుకుని స్కూల్ ముందు నిలబడితే గజ గజ వణికే వాళ్ళం -టైం కు రాకపోతే -లేటు అయితే బాదే వాడు ఇప్పటికి జ్ఞాపకం -!కాని తర్వాత ఆయన కూతురు కాథరిన్ కాల్లేజీ లో చదువు కుంటుండగా లింగాద్రి అనే స్టూడెంట్ ఆమెను కాలేజి ముందే ముద్దు పెట్టుకున్నాడు -అతడికి దానికి తగిన శిక్ష పడింది -ఆది వేరే సంగతి.
--అప్పుడు లక్షెట్టిపేట జ్ఞాపకం వచ్చింది --కాని అమ్మ ఒప్పుకోదు! -ఎందుకంటే పెద్ద మామ మా పై విసిగి వేసారి కోపం తో -ఉన్నాడు -!అయినా సరే మంగమ్మ ఇంట్లో కస్టాలు -తలచుకుంటే కరీంనగర్ లో ఉండటానికి భయం వేసింది ! పైగా సీనన్న లేకుండా ఉండటానికి మనసు ఒప్పదం లేదు -ఈ మాటా బాపన్నకు చెప్పినా లాభం లేదు -అయన తన పట్వారి గిరి పనుల్లో మా విషయం ఇంతటితో మరిచి పోయాడు కూడా --తెల్లారి లేస్తే చీలు తాత వాళ్ళింట్లోనే ఉండే వాడు - ఎప్పుడో కాని తిండికి వచ్చేవాడుకాడు --నాకు రాత్రుళ్ళు నిద్ర పట్టేది కాదు.
ఆఖరికి మొండి ధైర్యం తెచ్చుకున్నాను --1958 ఆగస్ట్ లో తేది గుర్తు లేదు కాని ఒక రోజు -ఉదయం 4 గంటలకి లేచాను -అమ్మ బాపక్న్న సీనన్న -రాజి కుక్క --ఇంటిముందు పాలేర్లు కుటికెల ఎల్లయ్య పెద్ద పాలేరు మాకు చాల విశ్వాసం -కలవాడు -అంతా నిద్రలో ఉన్నారు -దొంగలా బయటపడ్డాను తలుపు తీసుకుని --జేబులో 80 పైసలు మాత్రమె ఉన్నాయి ! చేతిలో ఒక సంచీ దానిలో ఒక అంగీ లాగు -అంతే అర్నకొండ దారి పట్టాను ఇంకా చీకటి -దారి చూస్తూ భయపడుతూనే -ఉదయం 5 వరకు ఆర్నకొండ బస్ స్టాప్ చేరాను --బస్సు వచ్చింది -ఎక్కేశాను -అది నా జీవితంలోని మరపు రాని మలుపు - ! వెలగటూరు లాస్ట్ బస్ స్టాప్ -లో దిగాను -అప్పుడు వెలగటూరు బ్రిడ్జ్ నిర్మాణం లో ఉంది -ఇంకా పూర్తీ కాలేదు అప్పుడు సమయం 7 గంటలు -ఇక నడక ప్రారంభించాను -గూడెం పూలు దాటాను -అప్పుడు అదంతా అడవి -ఒంటరిగా ఎలా నడిచానో నాకే తెలీదు -మధ్యాహ్నం 2 గంటలకి లక్షెట్టి పేట లో పెద్ద మామ ఇంటికి చేరాను .
- అంతే ఇంతవరకు ఉన్న్న ధైర్యం ఒక్కసారిగా సన్నగిల్లింది -నేను వచ్చిన సంగతి పెద్ద మామకు తెలిసి రుద్రుడయ్యాడు -పోయిందనుకున్న పీడా మళ్ళీ దాపురించింది -ఆశన ఘాతకులు మోపయ్యారు -అంటూ శాపనార్ధాలు పెట్టాడు - ఇవన్నీ నేను ఉహించినవే -అక్కడ రాగంపెతలో అమ్మ నాకోసం కంగారు పడి కుటికేక ఎల్లయ్యను వెంటనే ఇక్కడికి పంపించింది నాకు ధైర్యం వచ్చింది నాకు T C పంపమని చెప్పాను -నేను అంతే అతడికి ప్రాణం నన్ను చిన్న పంతులు అని గారాబం చేసేవాడు - ఇక్కడ చేరాను ఇప్పుడు ఎలా --అమ్మమ్మ పాపం నన్ను అమ్మలా చూసింది --పెద్దమామకు భయపడి ఎవరు నన్ను పాపం అనే వాళ్ళు కాదు -సాంబన్న మామ కమలాకర్ మామలు కూడా -నన్ను చూసీ చూడనట్టు గా దూరం వెళ్లి పోయే వారు
-జనగామ రామేష్ కాక -ఇందారం విశ్వ నాదం -సూరన్న ఇప్పుడు నేను చదువు కోసం ఆయన్ను ఆశ్ర యించాం -తప్పదు -అప్పుడు హైస్కూల్ తాలుక లోనే ఉండేది -ఒక్క ఏడుపు తప్ప నన్ను దరికి తీసింది మరెవరు లేరు -ఏడ్చీ ఏడ్చీ నిద్ర పోఎవాన్ని -నాకు కావాల్సింది స్కూల్ లో చేరడం -నన్ను చేర్పించే ధైర్యం చొరవా ఎవరికీ ఉంది - పైగా దానికి TRANFER సర్టిఫికేట్ కావాలి అప్పుడు పోస్ట్ కార్డ్స్ ద్వారానే విషయాలు తెలిసేవి -సీనన్న కు రాశాను కరీం నగర్కి వెళ్లి మన స్కూల్ నుండి T C తీసుకుని నాకు పంపించమని --అలాగే చాలా కస్త పడి తనే స్వయంగా కరీంనగర్ నుండి లక్షెట్టి పేట వరకు సైకిల్ పై వచ్చి ఇచ్చాడు -తన చదువును ఫణంగా పెట్టి నా చదువు లోసం నా కోసం శ్రమించాడు .
-అయినా నా కు దారి దొరకలేదు స్కూల్కి అప్పుడు కనీసం 1 ౦ రూపాయల డొనేషన్ ఉండేది దౌడపల్లి రాజిరెడ్డి దానికి ఇంచార్జే -నన్ను అడ్మిట్ చేసే వాళ్ళు దొరక లేదు -ఇద్దరు మామలు కూడా నన్ను పట్టించుకోలేదు -అప్పుడు వాళ్ళు డిగ్రీలు పూర్తీ చేసి ఇంట్లో నే ఉన్నారు నౌకరీ ల ప్రయత్నంలో -! ఇక నాకు దిక్కెవ్వరు --మళ్ళీ ఏడవడం -ఇలా మూడు నెలలు గడచింది -దేవుడు కరుణించాడు ! ఇందారం విస్సన్ననన్ను ఒకరోజున తీసు కెళ్ళాడు -రాజి రెడ్డి సారూ వద్దకి! ఈ పిల్లాడు - అనాధ -చిన్నతనాన్నే తండ్రి పోయాడు దిక్కు లేక మేనమామల పంచన చేరాడు చదువు కోసం -తల్లి కుష్టు వ్యాధి తో భాద పడుతోంది -అని నన్ను అతని కాళ్ళమీద పడేశాడు -ఆయనకీ దయ కలిగింది నా మీద నా పరిస్తితి మీద -!స్కూలులో అలా ఆ విధంగా జాయినయ్యాను -అమ్మకు అన్నలకు ఆత్మీయులకు దూరంగా ఉంటూ --ఇదంతా ఎల్లా జరిగిందో -ఇప్పుడు తలచుకుంటే వణకు పుడుతుంది -ఎంతటి దయనీయమైన స్థితి -నా పరిస్తితి -బహుశా ఒకటి రావాలంటే మరొకటి పోవాలేమో -సృష్టిలో దేవుని సంకల్పమో సమతుల్యమో ప్రారబ్ధమో -!
నన్ను 8 వ తరగతిలో చేర్చుకున్నారు -నిక్కరు నేను తప్ప పుస్తకాలు కాపీలు పెన్ను సంచీ ఏవీ లేవు --కేవలం భోజనం తప్ప మరేమీ ఆ ఇంట్లో నాకు దొరకలేదు -కనీసం 5 ౦ పైసలు నెల ఫీజు కట్టే వీలు లేదు --నా పరిస్తితి పై జాలి పడి ఎవరికీ తెలీకుండా ఆ డబ్బులు ఇచ్చి నన్ను గడ్డు పరిస్తితి నుండి ఒద్దేక్కించింది మా పెద్దత్త ! ఆమె ఎక్కడుందో కాని ఆమె చేతి కాణీ అన్నం భిక్షనే నన్ను ఇంత వాణ్ని చేసింది -దయా మూర్తీ కాపాడింది అజ్ఞాతంగా --అలా లక్షేట్టిపెటలో నా చదువుకు అంకురార్పణం జరిగింది -
Comments