పార్ట్-30

ఉళ్ళో ఇంటి పని ప్రారంభ మైంది -- పునాదులు తవ్వుతున్నారు-- అటు మా చదువు కుంటూ బడుతోంది --బడికి పోవడం కంటే ఇంటి వద్ద ఉళ్ళో అందరు పని చేస్తోంటే బాపన్న దగ్గర కూర్చొని ఆక్కడే అదే మట్టితో ఆడుకుంటూ పొద్దు పోయేదాకా అక్కడే గడిపే వాన్ని --సీనన్న కొట్టంలోనే అమ్మతో గడిపే వాడు నును వస్తేనే సీనన్న కు బడి లేక పొతే లేదు --ఇది గమనించి అమ్మ పెదమామకు చెప్పి ఒక సైకిల్ కొని తెప్పించింది --
ఇక సైకిల్ ప్రయాణం మొదట్లో సంబరమే --అనిపించింది --ఉదయం స్నానం తిండి చద్ది మూటా--అయ్యాక నన్ను హేండిల్ ముందు కూర్చో పెట్టుకుని సీనన్న సైకిల్ తొక్కుతూ చొప్పదండి వరకు తీసుకెళ్ళి --తిరిగి చుట్టి అయ్యాక మళ్లీ నన్ను కూర్చో బెట్టుకుని రావాలి --అయితే మాకు తోడుగా తీగల అంజయ్య అని మాతో బాటు వస్స్తూ చదువు కుంటూ మామ్మ్ల్ని విడవకుండా ఉండేవాడు అతనికి మా అమ్మ మమ్ములను చుస్తున్దాలని ఎప్పుడు కని పెట్టాలని అతనికి అప్ప చెప్పింది --అమ్మ మీది గురితో మాకు అంగ రాక్షకుడిలా ఎటు పొతే అటు వచ్చే వాడు అతనితో చక్కగా ఆడుకునే వాళ్ళం
---ఆ రోజు చాలా చెడ్డ రోజు --ఎవరి మొహం చూసామో ----అనుకోని సంఘటన జరిగింది -ఎప్పటిలానే సీనన్న సైకిల్ రడీ చేశాడు --ఇద్దరి సంచులు పట్టుకుని ముందు కూర్చున్నాను అమ్మ చూస్తుండగానే --యమ స్ప్రర్డుగా తొక్కుకుంటూ తీసుకెళ్ళాడు సీనన్న --ఉరు దాటింది ఊరి పొలిమేర చివర దొరగారి గడి గోదా ప్రక్క తోవన పోతూ --అక్కడ ఉన్న పెద్ద పెద్ద బండలను తప్పిస్తూ వండురుగా ఉండటం వల్ల తోక్కకున్నా జోరుగా పోతోంది మా సైకిల్ --మూలా పై సైకిల్ హేండిల్ తిప్పుతుంటే దానికి నేను పట్టుకున్న సంచి అడ్డం పడి --బాలెన్స్ అవుట్ అయింది --బాధకు తగిలి దానిని తప్పించ లేక నేను సీనన్న సైకిల్ తో బాటు అదే బండలపై మట్టిలో శాంతంగా పడి పోయాం --సీనన్నకు గాయాలు కాలేదు కాని దెబ్బలు తాకాయి దూరంగా తను పడ్డాడు --సైకిల్ ను విడిచి పెట్టి -! నేనేమో సైకిల్ కింద పడ్డాను --అయితే నాకు బండ దెబ్బ కాని కాలో చెయ్యో విరగడం కాని జరుగ లేదు కాని సైకిల్ హేండిల్ ఎడమ వైపుది ---నా కుడి తొడలో బలంగా లోతుగా ఒక కత్తిలా చొచ్చుకు పోయింది ---ఇంకేం సీనన్న నన్ను చూసి నా గాయం చూసి అందులో తోడ నుండి బోట బొటా కారుతున్న్న నెత్తురు చూసి అచేతనుదయ్యాడు
ఉదయమే తొమ్మిది గంటల ప్రాంతమే కనుక ఆది పెద్ద రాదారి కనుక ఎవరో ఇద్దరు గమనించారు వచ్చి --ఇంకా నా తోదలోనే ఉన్న సైకిల్ హేండిల్ ను మెల్లగా బయటకు తీసి - బాధతో ఏడుస్తున్న నన్ను అటు సీనన్నాను ఆ సైకిల్ ను తీసి తుడిచారు మాకు దైర్యం చెప్పారు --
ఇంతలో తమ్మల కాంతి-- వెంగయ్య పటేలు చెల్లెలు అటుగా వెళ్తూ ఈ దృశ్యాన్ని చూసింది ఆమె చెల్లె తమ్మల లక్ష్మి నన్ను అమాంతం తన భుజాన ఎత్తుకుంది --కాంతి ఏమో అటు సీనన్న ను రెక్క పట్టుకుని నడిపిస్తూ మా సంచులను తీసుకుని వచ్చింది - ఇలా మమ్మల్ని కొట్టం లోకి వాళ్ళు తీసుకోచ్చారో లేదో అమ్మ దూరం నుంచే చూసి --పరుగు పరుగున ఏడ్చుకుంటూ వచ్చి బోరుమని ఏడ్చింది --అందరు అమ్మను సముదాయించారు నాతోడకు ఏది ఆకు పసరు ముద్దా నూరి కట్టారు --నన్ను పడుకో బెట్టారు --పసర్లు కాషాయాలు తప్ప అప్పుడు మరే వైద్యము ఉండేది కాదు --ఎ జబ్బుకైనా ఎ గాయానికైనా --ఎ రోగాని కైనా -
నా అవస్త కంటే సీనన్న పడే అవస్త నాకు చాలా దుఖాన్ని కలి గించింది నా గాయం తగ్గే దాకా తను మౌనం గా ఉంది పోయాడు --అమ్మతో కూడా మాట లేదు --
నీదెం తప్పు లేదు సీనన్నా ! నేనే నువ్వు హేండిల్ తిప్పు తుంటే --ఈ సంచీ ని హేండిల్ కు తగుల కుండా తీసి దూరంగా ఉంచ లేదు నేను --నాదే పొరపాటు నీదెం లేదు --! అన్న తాను చెయ్యంగనే తమ్మునికి ఇలా జరిగిందని భావన బాద --అంతగా మమ కారం నాపై పెంచు కున్నాడు మా సీనన్న నా పై --
--ఇలా బడికి పోయీ పోకుండా వాన కాలపు చదువు చదివాం మేమిద్దరం --అదే నేను సీనన్న కలిసి ఉన్న రోజులు అవే నాకు దేవుడు మిగిల్చిన తీయని జ్ఞాపకాలు సీనన్నతో--మళ్లీ మేం ఎక్కడా కలిసి ఉండ లేదు చదువు కోసం --విధి మా ఇద్దరినీ వేరు చేసింది విడ దీసింది - నాకు మాత్రమె చదువు అంత గట్టి సీనన్నాను నాతొ కలిసి ఉండ కుండా నాటక మాడింది